2552-01-05

วันนี้รมเซงก๊ะ


Mon 5 Jan 2009


เฮ้ออ !!! วันนี้สุดแสนเบื่องัยก้มะลุ้

กว่าจะเด็ดเขียนด้ารอเลอกรองามก่อง อิอิ เริ่มแต๊น แ นน น แต่ น นน เริ่มก้ชักจาน่าเบื่อเเร้วสิ..... วันนี้ก้เหมือนทุกๆๆเบื่อทุ๊กๆๆอย่ารอบตัวหมด ปัยโรงเรียนก้น่าเบื่อ มะเช้ากะจะปัยโรงเรียนเช้าก้โดนทัมโทด เซงจิงๆ ๆๆ ๆเรยหนิ กะว่าจะปัยหั้ยทันสักหน๋อย

ปีใหม่ก้อย่างเปลี่ยนแปลงอารัยใหม่ ๆ ๆ วันแรกสุดสับดาคงน่าเบื่อเหมือนทุ๊กครั้ง สงสสัยอารมมิดีตั้งแต่มะคืนแร้วมั้ง ตั้งแต่แม่ดูเอา

กุส์ละเบื่อนิสัยตัวเองจิง ๆ ๆ เรย น่าโดนแต่ซะตื้บหนิดีมะหนิ (ห้าห้าห้า)!! โดนมี่ว่ารัยนิดรัยหน๋อยมะด้า ทั้งๆๆ ที่เปงแค่เรื่องเล็กน้อย

นี้ล่ะเน้อนิสัยคนเรา ม่าสิ !! ม่าช่านิสัย แต่คงเรียกว่าสัน เอิ๊กๆๆ อิ๊กๆๆๆ วันนี้ก้เรียนปัยตามปกติ คาบแรกมะด้าเรียนปัยช้าดีที่tea มะเข้าก่องเพาะมั่วแต่ปัยอวยพรหั้ย tea(Biig) ห้าห้าห้า ไร้สาระ มาสอน dek ดีก่า พอมาคาบ2 ก้ยังคงฟิสิก แถมวันนี้สงสัย tea ขึ้นกะมั้ง ล้อชื่อเเม่กุส์ จะถามๆๆดีก้มะถามแด้ !! ชื่อก้มีอยู่แร้วมั้ยต้อเรียกชื่อมี่นู๋ด้วยค๊ะ tea ขรา เพิ่ลๆๆๆลุ้หมดทั้งห้องแระก๊ะ ตอนหนัยว่างก้โทหาตัวใหญ่ โทจนแบต Hot Hot เรย พอถึงคาบ3 สุดแสนง่วงนอน ดีที่มีรัยทัมอยู่ Test อีกตามเคย หนังสือมะอ่านมาอีกตามเคย คนรัย Buff Buff จิงเรย คิดละเส้าตัวเอง พอคาบ 4 คะนิดเสริมดีหน๋อย ที่มิด้าสอบอีก มะนั่นอะนาด เรียนมะลุ้เรื่อง เรียนจะหมดเล่นเขียนอยู่ 3 หน้า ห้าห้า เจรินพรโยม กิ๊วๆๆๆ แต่วันนี้ปลกตั้งจัยฟัง แต่สุดท้ายกับมาอยู่นัยพะวังเดิม นั่งเล่นเกมส์ นี้ล่ะหนาเดกหลังห้องKiing ห้าห้า วันนี้เฮียแกเล่นสอนเลตอีก ดีมั๊กมาย ทุ๊กทีแนนต้องบอกเฮียแกว่าหิวข้าวปล่อยปัยกิงข้าวเหอะ แต่วันนี้ ม่าช่าดิ เด๋วนี้เปงรัยม่าลุ้ม่าค่อยหิวข้าว พอกิงข้าวเสดก้คงโม้แต่ก่าเพิ่ลๆๆนัยห้อง ตามเคย เรื่องเรียนปวดปาสาท ตัวผานเงินมี่ สงสารมี่มั๊กมาย มีลูกงี้ พอ Say ก้คุนเพิ่งเสดก้ทั้งทัมงานหนังสือคะนิดเสริมที่ทัมด้า 3 หน้าต่อ เพาะ เฮียแกจะหั้ยส่ง อาบาดจิงๆๆเรยชีวิต ขนาดรีบเร่ง ยังมีกะจิตก่าจัยโทหาตัวใหญ่ ตัวใหญ่เล่นเกมส์อยู่เพิ่ลมาหาที่บ้าน เรยมะอยากกวน ทั้งน้อยจัยนะ แต่ก้เก็บไว้ดีก่า แต่ก้ลุ้สึกว่าช่วงนี้ทะเลาะกัลบ่อยขึ้น สงสัยจะเริ่มรับน้สัยเค้ามะด้าละมั้ง มะคืนทะเลาะกัล แต่ก้ลุ้ว่าตัวใหญ่พยายามจะทัมหั้ยมันดีขึ้น แต่เค้าเปงปาเพดฝืนดันทุรังม่าเก่ง ก้ขอโทดด้วยล่ะกัล บอกตงๆๆ มะชอบรอรัย นานๆ ๆ ๆ เบื่อๆๆ เเกลียดการอคอย ว๊า เรียนต่อดีก่าพอถึงคาบ 6 ก้เปงอันว่าสอบอีกแร้วเจ้าค๊ะ เสรษศาสตร์ข้อเขียน อุบาดอีกล่ะ แต่ดีที่มันเองแนวคิดเอง มะต้องตอบตงๆแป้ะ ๆๆ ตามนิยามมัน เอาตามคามเข้าจัยของเรา ก่อนสอบตัวใหญ่โทมาแต่เพิ่ลเปงคนรับก่อง ก้เรยโทกับตอนสอบเสด แระแร้วก้ดูเหมือนว่าจะทะเลาะกัลอีก ตามเคย ตอนนี้ใกล้เป็นเรื่องปกติปัยเเร้ว ตัวใหญ่คงม่าลุ้หรอกว่าเค้าน้อยจัย จะเปงคัยจาม่าโกดแค่บอกนิเดียวก้ห้ามเราพูด งั้นก้ดีอยากทัมรัยก้ทัม จะม่าพูด เสียคามลุ้สึก แต่ชั่งเหอะสงสัยเราปัยยุ่งก่าเค้ามากเกินปัยเรยขาดคามเปงส่วนตัวปัย ขอโทดล่ะกัล พอวางเสดก้เรียนนาดสินก้ สุดแสนจะเซง ต้องนั่งแต่พับเพียบ กุละสะตีเกิ๊น นน นเกิน เรยช้านหนิ ก่าจะเรียนเสดกาบเปงร้อยรอบเเร้วมั้ง เอิ๊กๆๆ ๆๆ มันยาดไทยต้องงี้นะเซงจิงเรย กว่าจะหลุดพ้นถึง Homeroom ก้เลตอีก ดีที่มะด้าเรียน เมาส์แตกก่าคุนเพิ่ลๆๆๆต่อ ตัวใหญ่โทมาก้จาเหมือนว่าจะเหมือนเดิม บอกเค้าว่า Paintball มั้งถ้าฟังมิผิด ตัวใหญ่ถามตัวเล็กว่าหั้ยปัยมะถ้าหั้ยปัยจะปัยขอแม่ต่อ

ตัวเล็กเรยบอกว่าอยากปัยก้ปัยดิ มะด้าปะชดนะ แค่มะลุ้จะบอกว่างัย ลุ้อยู่ว่าอยากปัย บอกรัยปัยก้มะฟังอยู่ดีมะอยากโดนว่าเหมือนมะตอนแรกคุยกัล เฮ้ออ!!จะคบกัลรอดมะหนิ เลิกบันยาดีก่า ถึงบ้านแระเรยโทหาก้ปัยเล่นก่าเพิ่ลแระ มาลุ้จาถามเรามั้ยนะ ...? เหอๆๆ ๆ สุดแสนเบื่อกับมามะมีรัยทัม ดีที่มะโดนมี่ดุอีก เบื่อๆๆๆ เพิ่ลมาชวนปัยเล่นฟิตเน็ต ปัยดีก่า เบื่ออยู่บ้านมะมีรัยทัม........ปัยล่ะน๊า ว่าง ๆๆ จิมาบันยาอิ๊กๆๆ ลืมบอกลิงน้อย โทหาทุ๊กวันเรยแต่มะด้ารับ ขอโทดนะค๊ะลิงน้อย ทัมงัยดีชีวิดกุส์ เฮ้อออออ ooOOO

2551-11-01

มะนุ๑



---- --- -- --- ---- - -- -- ---- -- - -- - - - -

หลายครั้งบางคนอาจมองหาความรัก

หลายครั้งบอกคนกำลังสับสันกับมัน

หลายครั้งที่เราไม่กล้าที่จะเสี่ยงกับมัน

หลายครั้งที่เราเจ็บปวดกับมัน

หลายครั้งที่เรามีความสุขก่ามัน



นั่นคือความคิดหลากหลายของคนหลายคน

แต่สำหรับมุมมองความรักที่เค้ามีคือ มันเป็นสิ่งที่สวยงามเสมอ...

แม้ว่าเราอาดไม่ได้สมหวังกับมันก็ตาม

แม้ว่าเราอาจจะต้องเจ็บช้ำ ปวดร้าวกับมัน

แต่มันก็เป็นการรักอีกแบบหนึ่ง ที่เราได้สัมผัสในมุมมองที่ต่างกัล



คนเราความคิดความนึกคิดไม่เหมือนกัล

เหมือนกับตอนนี้ที่เรากำลังกลัวอยู่..



เรายังมองความรัก เป็นสิ่งที่สวยงาม

แต่เรากลัวการกระทำของตนเอง

เคยมีมั้ย.....? ที่เราเคยทัมอารัยไว้

เรากลัวเราได้รับผลนั่นคืนแบบที่เราทำ


เรากลัวมันจะกับมาตามสนองเรา

ชีวิตเราเรยมะมีความสุข

เราลองกับมานึกมุมมองในอีกแง่หนึ่งสิ

ว่าเค้าอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดก็ได้

เราควรพยายามตั้งแง่มองคนอื่นในแง่ดีไว้

ถ้าหากเรามองใครสักคนในแง่ลบไว้

ต่อให้เค้าพยายามทำดีแค่ไหน

เราก็ไม่เชื่อ เพราะเราได้คิดกับเค้าในแง่ลบแล้ว

เราลองหัดเปิดใจมองคนที่เข้ามาในชีวิตเราในมุมมองที่กว้างขึ้น

เท่านั่นแหละ ชีวิตเราก็มีความสุขแล้ว




เราลองเอาเรื่องราวที่ผ่านมาในอดีต

มาปรับใช้กับปัจจุบันที่เราเป็นอยู่ดู

เพราะถ้าเราหันกลับปัยคิดเรื่องอดีต

ยังไงยังไงเราก็คงกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้อยู่แล้ว

เราเอาบทเรียนในอดีตมาสอนเรา

ให้เราเข้มแข็ง เป็นกำแพงที่แข็งเเรงให้กับเราเองดีกว่า

บทเรียนที่ผ่านมาสิ่งไหนไม่ได้ก็ไม่ต้องเอากับมาใช้กับปัจจุบัน

เพราะเราได้เรียนรู้มันมาเเล้วว่ามันเป็นงัย


ชีวิตคนเราควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด....ก็พอ




IIII _ ตัวเราเอง คือ คนที่ให้ คำตอบ ได้ดีที่สุด _ IIII


------>คนเราควรรักตัวเอง

--------->ถ้าเกิดเราไม่รักตัวของเราเอง

---->แล้วใครล่ะจะมารักเรา ขนาดตัวเรายังไม่รักตัวเองเลย

------>คนเราควรรู้จักดูแลตัวเอง

--------->ถ้าเกิดเราไม่รู้จักดูแลตัวเอง

------->เเล้วเราคิดว่า ขนาดตัวเราเองยังดูแลตัวเองไม่ได้

แล้วเราจะปัยดูแลชีวิตใครเค้าไหว

------>คนเราควรรู้จักห่วงตัวเอง

-------->ก่อนที่จะให้คนอื่นมาห่วงเรา

------>ถ้าเกิดตัวเราเองยังไม่ห่วงตัวเราเอง

แล้วเราจะไปหวังให้คนอื่นห่วงเราทำไม !!


(((((((-- --- -- --- ))))



N.Nan


2551-10-31

`๏’ หยุดวิ่งตาม ใครคนนั้นสักครั้ง `๏’




หากเราหาเหตุผลให้กับตัวเอง

ว่าทำไมเราถึงรักคนๆ นี้นัก

แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง...รักเพราะรัก

ฟังดูอาจเลื่อนลอยไร้จุดหมายเกินไป

แต่สำหรับคนที่รักกัน เหตุผลเพียงแค่นี้

ก็เพียงพอที่จะสานต่อความรักให้อยู่ต่อไป

แต่กับคนที่เรารักเค้า แล้วเค้าไม่รักเรา

ไม่เคยจะมองเห็นแม้แต่คุณค่าในตัวเรา

ต่อให้เราหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เค้าเพียงไหน

หรือให้เหตุผลมากมายในคำว่ารักที่เรามีให้

เค้าก็คงมองไม่เห็นมันเหมือนกัน

และกับคนประเภทนี้ ยิ่งเราเรียกร้องมากแค่ไหน

ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจให้กับเราเท่านั้น

ถ้าคุณมีความสุขกับมันก็ดีไป

แต่สุข...แล้วเหนื่อยใจก้อน่าคิดเหมือนกัน

คนเราเหนื่อยแล้วก็ต้องพัก

ต้องหาทางออกที่ทำให้เราดีขึ้น

กับเรื่องของความรักก็เช่นกัน

เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน

คงต้องพักซะบ้าง...

ลองหยุดวิ่งตามเค้าสักครั้ง

แล้วมาเดิน(แค่เดิน)ตามตัวเองดูสักหน

คุณอาจรู้สึกดีกว่าการต้องวิ่งตามใครคนนั้น

N.Nan... อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้นไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเ ลย ...

คนก็เหมือนวงกลม



คนก็เป็นเหมือนวงกลม


คน ก็เป็นเหมือนวงกลม ...มีหลายด้านให้มอง...
มี 360 องศา ให้เดินค้นหา มองเห็น

แต่คนเรามักจะหยุดอยู่แค่องศาแรกที่มองเห็น และยึดติดว่าสิ่งที่เห็น

สิ่งที่รู้ในด้านนั้น

เป็นทุกอย่างของคน คนนั้น ไปเสียทั้งหมด

แต่เมื่อคน คนนั้นเริ่มหมุน ..หมุน..และ..หมุน

เปลี่ยนมุมมอง ทิศทาง ให้ได้ดู ได้เห็น ได้รับรู้บ้าง

กลับบอกว่าเขา - เปลี่ยนไป ....

ฉะนั้น ......การจะรู้จัก คบหากับใครสักคน

ต้องเดินวนให้ครบ 360 องศา ก่อน .. ใช่มั้ย

ถึงจะสามารถรู้ได้ว่าคน คนนั้นมีกี่มุม ให้ได้มอง